Een gezonde maaltijd?

Soms kom je iets tegen waar je je over verbaast. Vandaag fietste ik langs een gaarkeuken, zo'n bedrijf dat voor zorginstellingen en tafeltje-dekje-afnemers kookt. Niks mis mee, voorziet in een enorme behoefte. Deze keuken is vorig jaar in gebruik genomen en heeft, trots op zichzelf, onder z'n naam een enorme foto van een maaltijd aan de gevel gehangen:

Ik neem aan dat dit een gezonde, voedzame maaltijd moet voorstellen, lekker ook nog. Maar wat zie ik: dobbelsteentjes aardappel met wat peterselie erover, stoofpeertjes en een ernstig gepaneerd 'iets'. Dat er mensen zijn die dit lekker vinden, oké, smaken verschillen (en ik vind stoofpeertjes erg lekker). Maar is dit nou een voedzame maaltijd waar je je als bedrijf mee wilt profileren? Gekookte brokjes aardappel uit de voorverpakkingsindustrie op de Veluwe, stoofpeertjes waar langdurig de vitaminen uitgekookt zijn en veel paneermeel om iets dat ik niet kan thuisbrengen maar wat waarschijnlijk iets geperst vleesachtigs moet zijn?
Op de website van dit bedrijf vind ik een voorbeeld van het menu van de week, meerkeuze. Het komt er op neer dat er 21 voorkeuzemenu's zijn, drie per dag, waarvan er 18 met aardappelproducten (gebakken, gekookt, gestampt, gepureerd). Verder hebben we macaroni bolognese (opgewarmde pasta, moet er niet aan denken), chili con carne (zonder nadere aanduiding) en nasi goreng met kroepoek en saté in saus en met saus (heb ik een plaatje van gevonden, staat hiernaast). Vegetarisch doen we niet aan.

Ik ben niet enthousiast ...

Muntjes in de knip

Één van de hoogtepunten na thuiskomst uit het buitenland is voor mij altijd het bekijken van de inhoud van de knip. Vooral de muntjes zijn dan interessant. Wat voor vreemde dingen zitten er nu weer tussen? Vandaag heb ik ook weer de knip op de kop gehouden. De oogst: 14 Duitse muntjes (niet gek, we waren in Duitsland), 2 Luxemburgse muntjes (ook niet gek, we waren niet zover van Luxemburg), een Spaanse munt (kan gebeuren) en tot slot een heel erg vreemde munt die ik in jaren niet meer gezien had: een Nederlandse cent! Wie ziet er tegenwoordig nog centen met de beeltenis van Beatrix? Dat kan bijna alleen maar als je in het buitenland bent geweest. Die Nederlandse cent is dus het bewijs van mijn uitlandigheid!

Aula Palatina - Basilica van Constantijn

In Trier staat de Aula Palatina, in gewoon Nederlands de Basilica van Constantijn. Het gebouw staat er zo'n 1700 jaar, heeft verschillende functies gehad, is in 1944 vernield en weeropgebouwd, gerestaureerd zeggen anderen. Het is nu weer in gebruik als lutherse kerk. Ik heb het gebouw de laatste veertig jaar zeker tien keer gezien, maar elke keer weer keer ik het de rug toe met een gevoel van hm, jaren '50 bouw en nog niet eens best ook. Ben ik nou de enige die dat gevoel heeft?

Van buiten:

Van binnen:

De Zuil van Igel - Igeler Säule

De Zuil van Igel: mooi ding waar ik nog nooit van gehoord had

In het dorpje Igel aan de Moezel, een kilometer of 5 stroomopwaarts van Trier (of, het is maar hoe je het bekijkt, een kilometer of 5 stroomafwaart van Wasserbillig), staat een zuil. Een 23 meter hoog ding, zo'n 1800 jaar oud. Vandaag heb ik die Zuil voor het eerst gezien.

De Zuil is volgens een op de zuil geplaatst bordje Werelderfgoed. Op de lijsten van UNESCO kom de Zuil niet afzonderlijk tegen, maar waarschijnlijk is dat omdat de Zuil gemakshalve is opgenomen in het complex van Romeinse restanten in en om Trier dat in zijn totaliteit op de UNESCO-lijst staat. Gelukkig is er wel een Duitse Welterbe-site specifiek voor Trier gemaakt waar de Zuil wel apart is opgenomen. Daarnaast is er natuurlijk een bordje bij de Zuil aan een muur gespijkerd (recht fotograferen is geen forte van mij, ik geef het toe):

De Zuil is een grafmonument, opgericht door de broers Secundinius Aventinus en Sedundinius Securus. Voor een beschrijving jat ik even iets van wikipedia: “de reliëfs op de vier zijden zijn uitgevoerd in een provinciale stijl, waren oorspronkelijk kleurrijk beschilderd, en stellen overwegend taferelen uit de antieke mythologie voor: Achilles (O), Perseus en Andromeda (W), daden en apotheose van Hercules (N). Ook worden taferelen uitgebeeld uit het dagelijks leven van de opdrachtgevers, die vermogende textielhandelaars waren in het nabijgelegen Augusta Treverorum.  Het grafmonument wordt bekroond door de adelaar van Jupiter die Ganymedes naar de Olympus voert."
Deze foto is van de westkant, onderste deel. Het zal een tafereel uit het dagelijks leven zijn denk ik:

Als je in de buurt bent, ga kijken! Ben je met de auto, parkeren kan lastig zijn maar vlakbij is het bustationnetje waar een paar parkeerplaatsen zijn. Je vindt de Zuil aan de noordkant van de drukke weg tussen Trier en de benzinepompboulevard van Wasserbillig.

Vogelsang, waar ook vogels zingen

Vakantie in de Eifel. Wat doe je dan? Wandelen, eten, drinken, dat doort dingen. Maar ook naar Vogelsang, in het noorden van de Eifel, niet zo ver van het bij veel mensen bekende Monschau. In 1934 is begonnen met de bouw van dit nationaal-socialistische opleidingscentrum. Architect Clemens Klotz (ook architect van Prora op Rügen) bouwde in opdracht van het Deutsche Arbeitsfront deze Ordensburg, één van de drie die gebouwd zijn. Na de oorlog werd Vogelsang en omgeving een oefenterrein voor eerst het Britse, later het Belgische leger. Het nabijgelegen dorp Wollseifen werd ook onderdeel van dit oefenterrein, het moest door de bewoners daarom in een week tijd volledig ontruimd worden (en het is nog steeds ontruimd, tot en met het kerkhof aan toe ...).
Afgelopen zaterdag 12 mei ben ik dus gaan kijken. Het blijkt dan dat heel veel anderen dat idee ook hebben, de parkeerplaatsen stonden vol met auto's met kentekens uit heel Europa, daarnaast opvallend veel bussen uit het Verenigd Koninkrijk. In eerste instantie komt het terrein me bekend voor, hoewel ik er nooit eerder ben geweest. Waarom het me bekend voorkomt is duidelijk: de entree en de eerste gebouwen die ik zie lijken gewoon heel erg veel op een kazerne. Niet gek natuurlijk, het is ook meer dan 50 jaar een kazerne geweest.

Deze foto is van het poortgebouw, de twee vleugels zijn niet goed zichtbaar.

Als je na de poort via de parkeerplaats verder loopt zie je een aantal gebouwen die als onderdak voor voertuigen hebben gediend, typisch jaren '50-'60 kazernegebouwen.  Daarna kom je lang het informatiecentrum, met horecagelegenheid. Dit pand is door de Belgen in de jaren '50 gebouwd, als bioscoop.

De aanduiding "Cinema" zit er nog steeds op. In al zijn lelijkheid toch eigenlijk wel een mooi gebouw.

 

Uiteindelijk kom je dan langs nog een door de Belgen gebouwd kazernegebouw bij de eigenlijk Ordungsburg. Het complex ligt prachtig op een bergwand, met een geweldig uitzicht over de Urftstausee. Het is indrukwekkend, in een aparte bouwstijl, en mooi ingepakt in het prachtige Eifellandschap. 

Jammer is dan dat je eigenlijk nergens een gebouw in kunt, dat is alleen mogelijk als je meegaat met een rondleiding of gaat zwemmen in het zwembad.

 

Zelfstandig rondwandelen is overigens geen probleem, je zult alleen zelf je informatievoorziening moeten regelen. Gelukkig kan dat met folders en boekjes die in het informatiecentrum verkrijgbaar zijn. Je kunt natuurlijk voordat je arriveert ook even op de website kijken ...

Maar wat vind ik er nou zelf van? Eigenlijk niet genoeg gezien, dat als eerste. Niet genoeg tijd, her en der paden afgesloten wegens werkzaamheden. Verder lijkt het complex zoals ik al eerder schreef op een kazerne. De architectuur is boeiend, niet het normale betonwerk maar ingepast in het landschap met materialen die elders in de Eifel ook voor bouw gebruikt werden en worden. Ja, het boeide me, maar een historische sensatie had ik er niet bij, althans geen gevoel dat ik in een beladen oord rondliep.