Mijn tweet-archief?

Twitter slaat op de trom: een nieuwe mogelijkheid, iedereen kan zijn twitter-archief nu downloaden. Mooi natuurlijk, als je dat wilt. Naast de vraag of ik het zou willen (kan nu niet zo één twee drie bedenken waarom ik dat zou downloaden) kun je ook de vraag stellen of het wel jouw twitter-archief is. Twitter zegt dat al je tweets en retweets in je archief zitten. Een beetje archivaris zal meteen zeggen van niet, om meerdere redenen die nu meteen bij mij opkomen. En misschien zijn er nog wel meer redenen, vast wel.
Reden één: zo te lezen in het blog van twitter kan ik niet de tweets die aan mij gericht zijn dan wel mij noemen downloaden. Volgens mij maken die en wezenlijk onderdeel uit van mijn archief. Dus, ik krijg alleen de uitgaande post en niet de ingekomen post.
Reden twee (maar eigenlijk is dat geneuzel): mijn verstuurde tweets zijn expedities, geen minuten. Mijn expedities zijn niet voor mij bestemd maar voor de geadresseerden (vaak zijn het trouwens circulaires). In mijn archief zouden de minuten moeten zitten, dus de geconcipieerde tweets met alle doorhalingen, wijzigingen etc. die ik heb opgesteld voordat ik de eindversie heb verstuurd. Die minuten krijg ik dus niet.
Reden drie (maar dat moet in de praktijk nog blijken): ik verstuur regelmatig tweets met daaraan gekoppeld een afbeelding. Die afbeelding maakt onderdeel uit van de tweet, maar krijg ik die afbeelding ook meteen in mijn 'twitter-archief'? Ik betwijfel het ...

Leesmeer maar beperkt

"Leesmeer" zie ik op alle stations, de bibliotheken zijn een landelijke actie gestart om de lezer aan het e-book te krijgen. Mooi, samen met heel veel anderen lees ik al e-books en uitbreiding van het aanbod is altijd goed. Aanmelden kan op http://www.bibliotheek-leesmeer.nl/ dus dit weekend gedaan. Nog gratis ook. Gelukkig ben ik welkom, er is zelfs een welkomstbericht: "Hier heb je toegang tot e-books die passen bij de plek waar je bent of het onderwerp dat je boeit. Van prentenboek tot roman. Voor jong en oud". Veelbelovend, hoewel de eerste twijfel toe begint te slaan, wat te verstaan onder 'passen bij de plek waar je bent'? Het onderwerp dat me boeit, dat zal wel lukken, maar krijg ik e-books gepushd op de plaats waar ik ben? Bijvoorbeeld wanneer ik thuis ben, zet de Ipad aan en pop, het advies om '400 jaar Pekela' te gaan lezen staat op mijn scherm, een soort "Hier was het nieuws" maar dan anders? Als ze maar oppassen dat ik dan niet bijvoorbeeld het nieuwe boek van Stiny Huizing als advies krijg, want weliswaar komt Stiny uit Oude Pekela maar haar boek heeft verder zo te zien niks met Oude Pekela te maken. Maar misschien zijn anderen wel weer blij met dergelijke adviesen over boeken van lokale auteurs
Maar nee, zover zijn de bibliotheken nog niet. De bibliotheken laten mij zelf een thema kiezen en onder thema wordt verstaan ónderwerp' of 'plek'. De thema's lopen uiteen, van 'Bezinning' tot 'Winter'. 'Bezinning' heb ik geleerd over te slaan, 'Winter' dan maar. De toelichting bij het thema Winter stemt meteen tot bezinning: 'E-books voor als je een beetje warmte kunt gebruiken tijdens de winterdagen. Of als je er een gezellige winterdag van wilt maken met je familie of vrienden.' Wat biedt de Winter verder? Nou, vier boeken maar liefst! Het eerste boek is een soort Pippa Middletonboek: hoe organiseer ik een Bring Your Own-party. Niks voor mij. Het tweede is een wandelboek, 25 wandelingen door de natuur met kinderen. Leuk, maar ik lijk niet de doelgroep. Het derde dan maar: jammer, ook niks voor mij, gaat over de eerste stap, duik en grom van ijsbeertje Vicks. Maar het vierde boek, dat is wel wat. Een overzicht van de positieve effecten van matig wijngebruik voor de gezondheid, daar kom je de winter wel mee door! Gelukkig maar, want het thema 'Winter' is nu ook uitgeput.
De andere thema's zijn meer van hetzelfde. Zeer beperkte keus, vier tot zes boeken per thema, 18 thema's in totaal. Voor een landelijke collectie veel Rotterdamse thema's: Laurenskerk, Luxor Theater, Het Kasteel, Kunsthal, Maritiem Museum. 
De bilbiotheken geven weliswaar aan meer boeken beschikbaar te stellen, heel goed, maar misschien was het beter geweest te wachten tot er meer boeken beschikbaar waren. En als ik een tip mag geven: laat die thema's los!

Rijks-HBS Ter Apel

Vanmiddag hebben we Ter Apel bezocht, niet met de Rijks-HBS in gedachten, maar we kwamen er langs en het is zo'n mooi gebouw in de Amsterdamse School dat ik anderen ook mee wil laten genieten. Foto's dus.

 

School en congiergewoning zijn rijksmonument, voor beschrijving zie hier.

Marum, kerk en melkfabriek

Vanmiddag was het stralend weer en aangezien T. foto's van de melkfabriek in Marum moest hebben zijn we daar heen gegaan. Marum is een wegdorp in het Groninger Westerkwartier, niet ver van de grens met Fryslân.
Marum heeft één van de oudste, zo niet de oudste, bakstenen kerken in Groningen, het koor dateert zo ongeveer uit de tweede helft van de twaalfde eeuw.schip en toren waarschijnlijk eerste kwart dertiende eeuw. Zo op het kerkhof staand ziet het geheel er geweldig uit.

In het schip zit een dichtgemetselde priesteringang met een latei van roze Bremer zandsteen lees ik ook in het prachtige boek "Alle middeleeuwse kerken van Harlingen tot Wilhelshaven" van Peter Karstkarel.

Het is een heel smal kerkje, goed te zien als je aan de oostkant in het verlengde van het koor staat.

En ja, er zitten NAPjes in: wel twee stuks. Dit is de jongste.

Waar we voor kwamen, de melkfabriek uit 1918, die mag er ook best zijn:

Negenveertig jaar televisie!

Wie kent het nog, kijk- en luistergeld? Ooit, eigenlijk helemaal niet zo lang geleden, betaalde je aan de Dienst Luister- en Kijkgelden Kijkgeld, een bedrag niet eens voor het kijken maar voor het feit dat je een kijktoestel in je bezit had. Het maakte niet uit of je keek of niet, je moest betalen. Als je dat niet wilde was er en mogelijkheid de 'ontvangrinrichting' te laten verzegelen. Hoe dat dan in zijn werk ging weet ik niet, ik heb daarbij voorstellingen van een rode waslaag over het scherm, met daarin gedrukt het Rijkszegel. Of zwartkijken, dat was ook nog een mogelijkheid. Tegenwoordig betaal je geen Kijkgeld meer, of eigenlijk wel, maar dan via de reguliere belastingaanslag Inkomstenbelasting.
In augutus 1963 kregen wij thuis een televisie (waarschijnlijk gekocht bij Brink in de Singelpassage in Assen, Reint Brink kwam in ieder geval steeds repareren als het kastje het weer eens niet deed). Voor die televisie moesten mijn ouders dus Kijkgeld betalen.  Twee keer per jaar was dat verschuldigd, maar liefst drie hele guldens per maand. Je televisie was dan ook geregistreerd en als bewijs kreeg je dan een televisiekaart die bij het televisietoestel moest worden bewaard.

Welk merk televise wij hadden weet ik niet, maar gelukkig is er nog een foto. In een hoek van de woonkamer, op een tafeltje stond het apparaat. Er bovenop een plant in een pot en een schemerlampje. Ernaast zit ik, uiteraard met iets te eten.

De foto laat ook zien dat wij Jabo-vloerbedekking hadden, een sisalachtig iets. Tegenwoordig schijnt soortgelijk spul weer populair te zijn, maar waarschijnlijk alleen bij mensen die er als kind niet op rondgekropen hebben ...

Spuwen verboden

In 1909 mocht het ineens niet meer. Vóór 12 maart 1909 was het waarschijnlijk nog een volstrekt gebruikelijk volksvermaak, per 13 maart 1909 was het plotsklaps uit den boze: in wachtkamers van spoor- en locaalspoorwegen spuwen, roken waar dat niet is toegelaten, in staat van dronkenschap op een station rond te lopen. Rumoer maken mocht ook niet meer, verontreinigen in zijn algemeenheid werd zelfs verboden. In wachtkamers, op stations, overal verboden. Alleen in rijtuigen waren de verboden iets minder streng: niet meer spuwen of op andere wijze verontreinigen, maar rumoer dronkenschap en roken lijkt nog te mogen. Of was dat al op een eerder tijdstip verboden?

Maar waarom deze verboden? Mogelijk dat de Kamerstukken daar iets over zeggen. Op statengeneraaldigitaal is inderdaad iets te vinden, in het Voorlopig Verslag over Hoofdstuk IX van de Staatsbegroting 1909, vastgesteld op 9 november 1908 staat het volgende:


Voorts werden bewaren geopperd tegen het feit, dat men in de treinen vaak overlast van tabaksrook ondervindt. De controle op het rooken in de daarvoor niet bestemde compartimenten blijft nog altijd gebrekkig en in treinen met doorloopende gangen dringt de rook in alle compartimenten door. Ook werd geklaagd over het spuwen en het tabak pruimen in de wagens der derde klasse.
Verder werd gevraagd, of de Regeering bij de spoorweg-maatschappijen zou willen aandringen op een verbod vau verkoop van liederlijke lectuur op de stations.

En zie aan, het lijkt allemaal nog veel erger gekund te hebben: er werd zelfs gevraagd om een verbod op de verkoop van liederlijke lectuur op de stations! Mogelijk dat dat verbod er toch uiteindelijk wel is gekomen, maar in ieder geval niet in de bovenstaande regeling. Of kwam daarop geen verbod omdat spuwen en verontreinigen iets voor de derde klasse was en de liederlijke lectuur meer iets voor de beter gesitueerde reizigers in de eerste en tweede klasse?

Overigens doet het mij als archivaris deugd dat de Tweede Kamer al in 1908 het volgende vraagt:

Archief bergplaats.
Art. 123 
Gevraagd werd, of de buitenwanden der in den tuin van het gebouw van den Raad van Toezicht op de spoorweg-diensten geplaatste archiefbergplaats van hout zijn. Zoo ja, levert dit geen gevaar voor brand op ?

Oma is jarig

Voorbijgaande schepen in donkere nacht ......

Het houdt me bezig. Er lijkt een eerder deel van dit 'feuilleton', dat ken ik niet en dat is dus duidelijk een gemis. Want: over wie gaat dit en wat is er nou precies gebeurd? Dat de grote stad in ieder geval niet best was is zonneklaar ...

Heel veel 'aanwijzingen'

Vanochtend een rondje gelopen met Jykke en dan komen we weleens in de buurt van de voetbalvelden.

Vandaag maakte Jykke zich daar wat zorgen, veel geschreeuw namelijk en dat is dan verontrustend. Maar wat bleek: er liepen mannen op het veld achter een bal aan die elkaar allerlei vrijwel onverstaanbare zaken toeschreeuwden, waarschijnlijk 'aanwijzingen'.

Jykke besloot nadat hij het gedoe wat had bestudeerd dat het allemaal de moeite niet waard was, we konden verder lopen ...

Ostfriesentee

Een week of drie geleden heb ik wat flessen Federweißer gekocht in een supermarkt bij ons over de grens. In Nederland kun je het niet krijgen, tenminste niet bij ons in de buurt. In Zuid-Limburg bij de Groene Boer klaarblijkelijk wel. De flessen Federweißer zijn vanwege ontploffingsgevaar nooit helemaal afgesloten, maar als je dat niet weet kan dat dus een aardige smeerboel opleveren. Het meisje achter de kassa wist het dus niet, ze kende de Federweißer helemaal niet. Nadat haar was uitgelegd wat het was en dat de flessen echt niet afgesloten mochten worden reageerde ze daar op met de mededeling dat Ostfriesen gewoon thee dronken! En daar had ze volkomen gelijk in, Ostfriesen drinken heel erg veel thee, zo'n 10 maal zoveel als andere Duitsers. Het meisje leerde overigens snel: een week later, zelfde supermarkt, zelfde hoeveelheid Federweißer, zelfde meisje, zei het meisje dat ze maar één fles hoefde te hebben en hield ze die angstvallig rechtop.

Maar die opmerking over thee bleef bij mij hangen. Natuurlijk wist ik wel dat er in Leer een grote theefabriek staat (Bünting) maar behalve verschillende kruidentheeën had ik nog nooit thee uit Ostfriesland gehad. Verleden week daarom daar maar verandering in gebracht: een Spitztüte Störtebekertee gekocht!

Störtebeker moest het natuurlijk zijn, genoemd naar de meest beroemde Ostfries (of misschien wel Groninger of Westerlauwersfries, nogal ongewis). Een echte piraat.

Gisteravond daarom water opgezet en thee getrokken.

Het resultaat, ik kan niet anders zeggen, smaakt prima! Eigenlijk hoor je er dan ook nog kandij in te doen heb ik begrepen, maar dat is mij dan te zoet. Voor wie ook Störtebekertee wil: het is te bestellen in de webshop van Bünting (en in die webshop nog veel meer thee en toebehoren). Op het lijstje van mij staat nu nog een bezoek aan het theemuseum in Leer.

Update 17-02-2013: de dieven van de schedel van Klaus Störtebeker zijn veroordeeld!