Wandelen op het kerkhof

Eerder deze week moest ik een halve kuub vulzand afrekenen en kwam even terecht op het kerkhof van Oude Pekela, dat aan de ander kant van de weg van de zandleverancier ligt. Vooral het oude deel is een prachtig kerkhof. De entree rechts naast de kerk (het is een echt kerkhof, geen begraafplaats) wordt gesierd door een prachtige treurbeuk:

Tijdens mijn korte wandeling zag ik een grafsteen met een wel erg treurigmakende tekst er op. Het was de steen voor Gepke T. Tools, overleden op 7 augustus 1864 in Oude Pekela. Op de steen staat, behalve de gebruikelijke even oneerbiedig gezegd N.A.W.-gegevens: "Haar levensweg was een lijdensweg". Dat stemt niet tot vrolijkheid. Ik heb toen ook even op de steen van haar man, Hendrik H. Poppens, gekeken. De tekst op zijn steen was iets minder deprimerend, maar nog steeds niet echt vrolijk: "Arbeidzaam was zijn leven, Vol ootmoed en geduld. De taak hem opgedragen, Heeft hij hier trouw vervuld".

Links Hendrik, rechts Gepke

Gisteravond heb ik nog wat verder gewandeld over het kerkhof. Duidelijk is te zien dat vrijwilligers goed werk leveren met het opknappen van vervallen grafmonumenten. Veel monumenten zijn rechtgezet, gerepareerd en weer leesbaar gemaakt, er zijn er ook nog te gaan.

Achter de kerk, van zuidwest naar noordoost

Naast de persoonlijke teksten op stenen zijn er ook die een meer algemene boodschap dragen. Die vind je dan over het algemeen op de achterkant van de steen. Zo kwam ik bijvoorbeeld tegen: "Wie mij hier komt betreden, Gedenk toch ook aan mij, al lig ik hier beneden, ik ben geweest als gij". Tja.

Het kerkhof bevat relatief weinig 'monumentale' monumenten. Het grootste deel van de monumenten bestaat uit eenvoudige, rechtstaande stenen als die van Hendrik en Gepke, maar een enkel groter monument kwam ik wel tegen. Deze bijvoorbeeld, van zo te zien een scheepskapitein en zijn vrouw (en ik dacht thuis te kunnen lezen om wie het gaat, maar dat lukt dus niet):

De linkersteen met Neptunus erop, de rechter een levensboom

 
Deze beide stenen zijn enigszins verweerd, maar nog goed leesbaar. Even verderop liggen soortgelijke stenen, maar dan aanzienlijk beter leesbaar.

Familiegraf Borgesius

Deze stenen zijn uitstekend door de tijd gekomen dankzij de prachtige treurbeuk waaromheen zij liggen, de beuk die bij de ingang van het kerkhof staat. De boom heeft de stenen goed beschermd tegen weersinvloeden en zure regen. Deze boom zorgt echter wel voor een ander 'probleem':

De boom is zo groot geworden dat de graven overgroeid worden. Ik hoop overigens niet dat hierop door gemeente of vrijwilligers ingegrepen wordt: de boom ziet er prachtig uit en is ongetwijfeld destijds bewust op het graf gezet.

Het kerkje aan de Wedderweg